Aslinda bunu yazmamdaki amac, Turkiye'de yasayan engelli insanlarin hic bir hakka sahip olamadigini goz onune koyabilmek.
Ben, kendi oglumun sahib oldugu imkanlardan bahsedecegim...
aslinda ozurlerin farkliligina gore sahip oldugun imkanlar da farklilasiyor.
benim oglum ilk dogdugunda hemen ambulansla cocuk hastanesine alindi. ikinci gunu bel ameliyatini oldu, bu arada onu takip eden diger ameliyatlar...
hemen bize bir danisman ve psikolog temin edildi. anne ve baba olarak, engelli bir cocukla nasil yasanilacagina dair bilgiler aldik, sorularimizin hepsi yanitlandi. bu cok buyuk bir destek...
oglum 3 ay hastanede kaldi. dogumundan sonra 2 buyuk ameliyat, 2 kez mr'i cekildi ve biz bes kurus odemeden hastaneden ciktik -ki diger ameliyatlari da aynen boyle oldu-...

arif daha 6 aylikken gorevliler evimize gelip baktilar ve evimizi kucuk buldular. kadinin bana soyledigi cok ilgincti: "arif size kizdiginda tekerlekli sandalyesini cevirip odasina girip kapisini carpabilicegi bir eviniz olmasi gerekli".
ve biz hic bir sekilde ugrasmadan evimiz ayarlandi.
ev cift banyolu. arif'in banyosu kendine ait, ozel, oldukca buyuk ve banyoda duvara monte edilmis kumandali bir yatak var. arif bonyoya girdiginde onu kumandasıyla asagiya indiriyor, ustune oturup kumandayla kaldiriyor ve muslugu acip rahatca yikanabiliyor.
aslinda su an daha kucuk ve ben yapiyorum bunlari, ama bunlar ilerisi icin, simdiden alinmis hazirlanmis seyler...
ve tuvaleti. tuvaleti yuksek yapilmis, aslinda bu da buyuklar icin tasarlanmis -hani egilemezler diye-, ama arif icin su an yukseklik koyduk. hic zorlanmadan tekerlekli sandalyeyle oturabiliyor ve tuvalet elektrikli, cocuk kendini cevirip temizliyemeyecegi icin poposunu hem yikiyor hem de kurutuyor. boylece birey her zaman temiz ve saglikli oluyor, kimseye ihtiyac duymuyor.
gelelim yatagina; o da ozel, o da kumandali. cocuk kumandayla yatagi indiriyor, emekleyerek uzerine cikiyor ve yatagini havaya cikartip uyuyor. boylece annesi ve babasi onu kaldirip indirirken hic zorlanmiyor.

engelliler. biz sitesi