Bu rahatsızlık aşırı yemek yeme nöbetleri, kilo alma ve bir yandan da kilo almayı durdurma çabaları ile belirlidir. KiÅŸi , aşırı yeme nöbetleri sırasında tüm çabalarına ve korkularına raÄŸmen yeme tutkusunu durduramaz. Kilo almayı önlemek için yediklerini kusar, iÅŸtah kesici, idrar söktürücü, sürgün yapıcı ilaçlar kullanır.

Anoreksiya Nervoza’da olduÄŸu gibi Bulimiya hastaları için de kilo alımının yarattığı kaygı yüksektir ve kiÅŸinin vücudunu algılamasında bozulmalar vardır, bu kiÅŸiler normal ağırlıkta olsalar dahi kendilerinin kilolu olduklarına inanabilirler.

Bulimia nervosa tanısı konması için kiÅŸinin tıkınırcasına yemek yeme ve uygun olmayan telafi davranışlarını en az 3 ay süre ile en az haftada 2 kez tekrarlamış olması gerekmektedir.

Bulimia Nervosa’yı iki alt tipe vardır: Çıkartma olan ve çıkartma olmayan tip. Çıkartma olmayan tipte oruç tutma, aşırı egzersiz yapma veya laksatiflerin kullanımı görülür.

Ayırıcı Tanı :

Anoreksiya nervozanın bulimik türünde de aşırı yeme ve kilo alma nöbetleri olabilir, fakat temel patoloji yemeyi kusma ve kesme doÄŸrultusundadır. Bulimiya nervozada ise temel patoloji yemeyi durduramamadır.

Sıklık ve Yaygınlık :

Bulimiya nervoza bütün toplumlarda %1 oranında görülmektedir. Kadınlarda erkeklere oranla 10 kat sık görülür. A.B.D’de üniversitedeki kızlarda %5 oranında saptanmıştır.

OluÅŸ Nedenleri :

- Hastalık öncesinde aşırı kilolu oldukları ve hastalık semptomlarının bir diyet dönemi ile baÅŸladığı görülür.
- Bu kiÅŸilerde depresyon, obsesif-kompulsif bozukluk, fobik bozukluk, panik bozukluk sıklıkla birlikte görülebilir. Ailelerinde de bu bozukluklar daha sık görülür.
- Çocukluklarında cinsel saldırıya uÄŸramış olma ve aile içi sorunların çokluÄŸu dikkati çeker.
- KiÅŸiler, anne ve babalarını “uzak ve reddedici” olarak tanımlarlar. Yeme nöbetlerinin anne ile bütünleÅŸmeyi temsil ettiÄŸi, ancak sonrasında anneden ayrışma ve bireyselleÅŸme çabasının dışa atım, kusma davranışları olarak kendini gösterdiÄŸi düÅŸünülmektedir.

Tedavi :

Bulimiya hastaları Anoreksiya’da olduÄŸu gibi yardımı reddetmezler, hatta yardım ararlar. Bulimiya nervozalılar genelde ayakta tedavi edilebilirler. Genelde antidepresan ilaçlarla tedavi uygulanır. Ama sadece ilaç tedavisi yeterli olmaz. Mutlaka biliÅŸsel-davranışçı psikoterapi de uygulanmalıdır. Ä°laç ve psikoterapi ile bu belirtiler durdurulabilse bile hastaların çoÄŸunluÄŸunda depreÅŸmeler olur.