Yaygın geliÅŸimsel bozukluklar; erken çocukluk döneminde baÅŸlayan sosyal beceri, dil geliÅŸimi ve davranış alanında uygun geliÅŸmeme veya kaybın olduÄŸu bir grup psikiyatrik bozukluktur. genel olarak bu bozukluklar geliÅŸimin bir çok alanını etkilerler ve süreÄŸen iÅŸlev bozukluklarına yol açarlar.

Bu bozuklukların en iyi bilineni otistik bozukluk (infantil otizm olarak da bilinir) olup; karşılıklı sosyal etkileÅŸimde, sözel iletiÅŸimde bozukluklar ve basmakalıp stereotipik davranış örüntüsü ile karakterizedir. infantil otizm kavramını ilk kez leo kanner tarafından 1943 yılında tıp literatürüne kazandırılmış ve 1980'e kadar bu terim kullanılmıştır. 1980 öncesinde amerikan psikiyatri birliÄŸinin sınıflandırmasında yaygın geliÅŸimsel bozukluklar çocukluk ÅŸizofrenisinin bir alt tipi olarak sınıflandırılmaktaydı. Amerikan Psikiyatri BirliÄŸi, 1994 yılında yaygın geliÅŸimsel bozuklukları 5 bozukluktan oluÅŸan bir grup olarak sınıflandırmıştır. bunlar:

1. otistik bozukluk
2. rett sendromu
3. çocukluÄŸun dezintegratif bozukluÄŸu
4. asperger sendromu
5. baÅŸka türlü adlandırılmayan yaygın geliÅŸimsel bozukluk’dur ( atipik otizm )

Yaygın geliÅŸimsel bozukluk kendi başına bir tanı ölçütü taşırken diÄŸer taraftan alt baÅŸlıklara ayrılmaktadır. yaygın geliÅŸimsel bozukluÄŸun alt grupları: otistik bozukluk, rett bozukluÄŸu, asperger bozukluÄŸu, atipikotizm ve çocukluÄŸun dezintegratif bozukluÄŸu’dur. bunların her biri ayrı bir tanı grubudur ve kendi başına deÄŸerlendirilir. sınıflama yapılırken dsm 4 tanı kriterlerine göre yaygın geliÅŸimsel bozukluk ana baÅŸlığı altında toplanmaktadırlar. yaygın geliÅŸimsel bozukluk grubundaki tanılar ancak çocuk psikiyatrisi ve geliÅŸim nörolojisi servislerinde konulabilir.
ülkemizde genellikle hafif derecede otizm belirtileri gösteren çocuklara ygb ( yaygın geliÅŸimsel bozukluk ) tanısı verilmektedir.